27 listopada 2009 r. odbyła się w Warszawie ogólnopolska konferencja naukowa „Nowe wyzwania i wykorzystanie współczesnej nauki w zarządzaniu kryzysowym” .

Drugim mówcą na konferencji był szef Rządowego Centrum Bezpieczeństwa , dr Przemysław Gula, który wystąpił z referatem „Wieloaspektowe podejście do zarządzania kryzysowego” , w którym m. in. przedstawił ideę RCB i zaprezentował jej działania w perspektywie roku od założenia. Przedstawił też pokrótce, czym jest zarządzanie kryzysowe, jakie są fazy zarządzania kryzysowego, jakie rodzaje zagrożeń mogą mieć miejsce na terenie RP, jakie są w związku z tym zadania RCB i jak przedstawia się jego struktura. W ostatniej części swojej prezentacji szef RCB przedstawił narzędzia informatyczne związane z zarządzeniem kryzysowym. Konkludując, podkreślił iż największym wyzwaniem a jednocześnie koniecznością jest znalezienie wspólnego języka między rozproszonymi strukturami uczestniczacym w zarządzaniu kryzysowym.

Dlaczego o tym piszę? Otóż miałem możliwość uczestniczyć w tej konferencji i wysłuchać tego wystąpienia na żywo, a powyższą relację oparłem na swoich notatkach. W mojej opinii dr Gula wypadł bardzo merytorycznie, spokojnie, rzeczowo. Podobnie zresztą oceniam do tej pory dokonania RCB, które (przynajmniej taka jest moja opinia) stanowi jasny punkt na mapie administracji na szczeblu rządowym.

Dlatego też z tym większym zdumieniem i smutkiem przeczytałem, że Cytat:

„Premier Donald Tusk odwołał szefa Rządowego Centrum Bezpieczeństwa doktora Przemysława Gułę”.

Całośc artykułu jest dostępna TUTAJ .

Nie wiem, jakie są motywy odwołania szefa RCB, własne doświadczenia każą mi być ostrożnym w przyjmowaniu jako pewnik wszystko to, co piszą w gazetach, dlatego też zastrzegam, że moja opinia – oparta z konieczności na tej relacji – może być błędna. Tym niemniej, o ile mi wiadomo, dr Gula posiada znaczący dorobek w dziedzinie, którą się zajmował a to, jak działa RCB do tej pory też świadczy na jego korzyść. Dlatego też nie rozumiem, jak rząd i premiera osobiście stać na luksus rezygnacji z usług tak dobrego eksperta. Zakładając oczywiście, że rząd i premier kierują się nie radami „życzliwych”, ale dobrem państwa i jego interesem.

Ale, jak przypominam sobie dymisję ministra środowiska prof. Nowickiego, to jakoś trudniej przychodzi mi zdobyć się na optymizm…

W 2010 r. życzę nam wszystkim, żeby takich informacji było jak najmniej. Dla dobra nas (rządzonych) i dla naszego państwa. NASZEGO państwa.

Wszystkiego najlepszego AD 2010!